کله چې د لمانځه وخت راشي، د خدای عظمت د لمانځه په بانګ کې اعلانیږي، او مومنانو ته لارښوونه کیږي چې د خپل روحاني لوړوالي په توګه د لمانځه لپاره راټول شي. دوې بیا خپل اودس کوي - په دې کولو سره یو مسلمان د پاکوالي احساس بیرته راژوندی کوي - او خپل ذهنونه په خدای متمرکز کوي، دوې جومات ته لاره هواروي، چیرې چې دوې ټول یوځای لمونځ کوي. لمونځ د امام لخوا ادا کیږي، د هغه تر لارښوونې لاندې مسلمانانو ته ښودل کیږي چې دوې باید خپل ژوند څنګه وضع کړي. په ورته ډول لکه څنګه چې جمع امام په لمانځه کې خپل مشر ټاکي، نو باید ټول مسلمانان د پیغمبر په شاوخوا کې سره متحد شي، هغه د خپل ټولنیز وجود مرکزي نقطه وټاکي.
لمونځ مختلف مرحلې لري: رکوع کول، سجده کول، او د خدای په وړاندې ولاړ او زنګونه وهل. په دې مختلفو حالتونو کې، جماعت د خدای په وړاندې خپل تسلیمیت څرګندوي. کله چې دوې ودریږي، لاسونه په لمانځه کې سره یوځای کوي، کله چې دوې رکوع کوي، کله چې دوې د خدای په وړاندې په احترام سره ناست وي، کله چې دوې په تندیو ځمکې ته سر ږدي، هر حالت سره دوې خدای ته خپل تسلیمیدل تاییده وي.
د لمانځه په جریان کې، د قرآن یوه برخه لوستل کیږي. د قرآن یوه حیرانونکې ځانګړتیا دا ده چې، مهمه نده چې کومه برخه غوره شوې وي او څومره یې تلاوت کیږي، د هغې پیغام په روښانه ډول لیږدول کیږي. دا ځکه چې د قرآن هره پاڼه د ټول لنډیز په څیر ده. په دې توګه، د قرآن څخه هر لنډ اقتباس چې په لمانځه کې لوستل کیږي د دې ښودلو لپاره کافي دی چې قران څه خوښوي او څه ناخوښوي.
د دې سربیره، په دعاګانو کې د خدای ستاینه او یادونه، د هغه لپاره دعاګانې او د پیغمبر او ټولو مومنانو په وړاندې د نیکمرغۍ څرګندونه شامله ده. بیا دعاګانې د ټولو انسانانو لپاره د سولې پیغام سره پای ته رسیږي. دوې مومنانو ته تسلیت ورکوي او په خپلو لیکو کې ټولنیز شعور او یووالي رامینځته کوي. لمونځ نه یوازې د اسلامي ژوند سمبول دی، بلکې د مسلمانانو ترمنځ نظم او ضبط هم راپاروي. که څه هم د لمانځه تر ټولو مهم اړخ دا دی چې دا د خدای سره د روحاني اړیکې اصلي نقطه ده، دا زموږ لپاره ارزښتناکه درسونه هم لري چې څنګه په خپل ورځني ژوند کې ځان وضع کړو.
لمونځ اصل کې د عبادت یوه رسمی طریقه ده چې موښه یې د خدای په وړاندې د عاجزۍ او داخلي واقعیتونو څرګندونه ده. د بل د عظمت وروستۍ اعتراف د "هغه تر ټولو لوې دی" کلمو تکرار دی، د الله اکبر کلمې چې په لمانځه کې بیا بیا تکرارېږي د خدای د عظمت مطلق کیفیت څخه جوړ شوی دی.
په فزیکي توګه، د بل د عظمت پیژندنه د سجده عمل دی؛ هیڅ فزیکي عمل د سجدې په په شان د بل د عظمت څرګندونه نشي کولی. سجده لمانځه په جریان کې بیا بیا تکرارېږي، دا یو عملي یادونه او د خدای په بې ساري عظمت کې د یو چا د باور روښانه مظاهره ده. لمانځه کې د کعبې په لورمخ کول خورا مذهبي اهمیت لري، ځکه چې دا نه یوازې د یو چا پام په خدای متمرکز کوي، بلکې دا هم ښیي چې د هغه ژوند د نړۍ د رب په لور اړول شوی دی. د یو چا د ژوند هر اړخ، له داخلي فکرونو څخه تر بهرنیو اړتیاوو پورې، بیا په ریښتیا سره خدای ته متوجه کیږي.
