د حج اصطلاحګانې

میقات: مکې ته له رسېدو مخکې هغه ټاکلی ځای چېرته چې احرام تړل کېږي. احرام: د حج یا عمرې لپاره ځانګړې ساده جامې اغوستل.

تلبیه: «لبیک اللهم لبیک» دعا ویل.

تهلیل: «لا اله الا الله محمد رسول الله» ویل.

طواف: د کعبې شاوخوا اووه ځله تاوېدل. طواف څو ډولونه لري: د قدوم طواف، د زیارت طواف، او د وداع طواف.

مطاف: د کعبې شاوخوا هغه ځای چې حاجیان پکې طواف کوي. عمره: کوچنی حج؛ یعنې احرام تړل، طواف کول، او د صفا او مروه تر منځ سعي کول.

حج افراد: یوازې د حج احرام تړل؛ څوک چې داسې وکړي مفرد بلل کېږي. قران: د حج او عمرې احرام یوځای تړل؛ داسې کس ته قارن ویل کېږي.

تمتع: د حج په موسم کې عمره کول، احرام خلاصول، او بیا د حج لپاره بیا احرام تړل؛ داسې کس ته متمتع ویل کېږي.

رمل: د طواف په لومړیو درې دورو کې په چټکۍ او اوږو خوځولو سره تګ.

اضطباع: د احرام پورتنی څادر د ښي بغل له لاندې راایستل او په کیڼه اوږه اچول.

سعي: د صفا او مروه تر منځ اووه ځله تلل او راتلل.

میلین اخضرین: هغه دوه شین ستنې چې د سعي کوونکي باید تر منځ یې په چټکۍ تګ وکړي.

شوط: د کعبې یو ځل تاوېدل، یا د صفا او مروه تر منځ یو ځل تلل او راتلل.

استلام: د حجر اسود لمسول، ښکلول، یا د لاسونو پورته کول او بېرته یې ښکلول.

وقوف: په عرفات یا مزدلفه کې د لږ وخت لپاره ایسارېدل.

رمي: جمرې په شګو ویشتل؛ درې جمرې دي: جمره اولی، جمره وسطی، او جمره عقبه.

تحلیق: د قربانۍ وروسته د سر وېښتان خرییل.

تقصیر: د قربانۍ وروسته د سر وېښتان لنډول.

آفاقي: هغه څوک چې د میقات له حدودو څخه بهر راځي.

حطیم: د کعبې هغه برخه چې پخوا د کعبې دننه وه، خو اوس یې برخه نه ده.

حجر اسود: هغه مبارکه ډبره چې د کعبې په جنوب ختیځ کونج کې نصب ده.

منی: د مکې څخه درې میله لرې یو ځای.

مزدلفه: د عرفات او منی تر منځ میدان چې د منی ختیځ ته په دوه میله واټن کې دی.

اهل حل: هغه خلک چې د میقات دننه او د حرم له حدودو بهر اوسیږي.

اهل حرم: د مکې او د حرم اوسېدونکي.

هدي: هغه څاروی چې حاجي یې د قربانۍ لپاره بوځي.

تقلید: د قربانۍ د څاروي په مرۍ کې پړی اچول.

رفث: بېهوده او ناوړه خبرې؛ په حج کې حرام دي.

نحر: قرباني چې د رمي وروسته په منی کې کېږي.

وادي محسر: په مزدلفه کې هغه ځای چې الله د ابرهه پوځ تباه کړ.

جمرات: جمره اولی، جمره وسطی او جمره عقبه؛ دا درې واړه د خیف جومات ته نږدې دي.

ملتزم: د حجر اسود او د کعبې د دروازې تر منځ ځای چې ځانګړې دعاګانې پکې کېږي.

رکن اسود: د کعبې هغه کونج چې د حجر اسود تر څنګ دی او طواف ترې پیلېږي.

مقام ابراهیم: هغه ډبره چې حضرت ابراهیم علیه السلام د کعبې د جوړولو پر مهال پرې ولاړ و.

کفاره: د حج د تېروتنې د جبران لپاره قرباني ورکول یا صدقه کول.