عجیبه کرشمه

د انسان بدن د څو مادي شیانو له یو ځای کېدو جوړ شوی دی: اوبه، کاربن، اکسیجن او نور کیمیاوي عناصر. د ظاهري څېړنې له مخې انسان یوازې د دغو شیانو یوه مجموعه ښکاري. رابرټ پټیسن (R. Pattison) د انسان د بدن د مادي عناصرو حساب کړی دی، نو هغه وموند چې د بازار د نرخ له مخې یې ټول قیمت شپږ نيم ډالر کېږي. یعنې د هندي روپیو په حساب شاوخوا اویا روپۍ (د هغه وخت) کېږي. خو له همدې اویا روپیو څخه الله تعالی داسې قیمتي انسان جوړ کړی چې په پیسو کې یې هېڅ قیمت نه شي ټاکل کېدای.

که تریلیونه روپۍ هم ورکړل شي، د انسان ارزښت نه پوره کېږي. د انسان د ډېر لوړ ارزښت اندازه هغه وخت څرګندېږي چې د ده د بدن یوه برخه له لاسه ورکړل شي. که د انسان لاس پرې شي، که میلیاردونه ډالر هم ورکړل شي، بیا به هم هغه لاس نه شي ورګرځول کېدای. که د سترګو نظر له منځه لاړ شي، د ټولې دنیا دولت او پیسې به هم هغه سترګه بېرته ورنه کړي چې پرې لیدل کېږي. که انسان خپله ژبه له لاسه ورکړي، هر څومره قیمت ورکړي، له بازار څخه به داسې شی ترلاسه نه کړي چې پرې خبرې وکړي او خپل فکر څرګند کړي.

د الله تعالی صنعت ډېر عجیبه دی: هغه له بې‌قیمته شیانو ډېر قیمتي شی جوړ کړی دی. هغه مړ شی په ژوندی بدل کړ، له بې‌شعوره مادې یې باشعوره مخلوق جوړ کړ. هغه له نشت څخه شته پیدا کړل. یو جادوګر که له چړې څخه د تیږې غږ راوباسي، خلک پرې حیران پاتې کېږي. خو الله تعالی چې بې‌شمېره انسانان له مادې څخه جوړ کړي او هغوی په معنا لرونکو الفاظو خبرې کوي، خلکو ته هېڅ حیرانتیا نه پېښېږي. څومره ړانده دي هغه کسان چې د جادو کرشمې ویني، خو د الله تعالی د قدرت کرشمې نه ویني.

څومره په تیاره کې دي هغه خلک چې د کوچنیو کرشمې ښودونکو ته له سره تر پایه عقیدت لري، خو هغه ذات چې رښتینې کرشمې ښيي، د هغوی په زړونو کې د عقیدت او مینې جذبه نه راولاړېږي.

حقیقت دا دی چې که انسان الله جل جلاله ومومي، نو په هغه کې به ورک شي. د ده په هوش او فکر کې به له الله تعالی پرته بل څه نه وي.