د الله تعالی د موجودتیا تجربه

اپالو 1215 د امریکا درې ستور مزلي سپوږمۍ ته تللي وو. له هغوی څخه یو کرنل جېمز ارون و. هغه په یوه مرکه کې ویلي وو: "د 1972م کال د اګست میاشت هغه شېبه زما لپاره ډېره عجیبه وه، کله چې مې د سپوږمۍ پر سطحه قدم کېښود. هلته مې د خدای جل جلاله د قدرت موجودیت محسوس کړ."

هغه زیاتوي: "زما په روح باندې هغه وخت وجداني کیفیت راغی، داسې مې احساس کاوه لکه خدای جل جلاله ډېر نږدې وي. د الله تعالی عظمت زما په سترګو کې راڅرګندېده. د سپوږمۍ سفر یوازې یو علمي سفر نه و، بلکې له دې څخه ما ته یو روحاني ژوند په برخه شو." (ټریبیون، ۲۷ اکتوبر ۱۹۷۲م)

د کرنل ارون دا تجربه ځانګړې نه وه. حقیقت دا دی چې خدای جل جلاله هر څه داسې حیرانونکي پیدا کړي چې د هغوی په لیدلو سره انسان د خالق په صنعتونو کې ډوبېږي. د تخلیق په کمال کې د هر شي په څېره کې د الله تعالی د وجود نښې ښکاري. خو ځکه چې موږ له ماشومتوبه په همدې نړۍ کې ژوند کړی، د هغې لیدلو ته عادت شوي یو، نو د هغې ځانګړې ښکلا او قلم موږ ته نه محسوسېږي.

هوا، اوبه، ونې او حیوانات ـ هر څه د خپل خالق هنداره ده. خو د عادت له امله موږ ته هغه عجیب پن نه پاتې کېږي. خو یو څوک چې ناڅاپه د سپوږمۍ پر سطحه کوز شي او هلته د تخلیق نوي مناظر وویني، هغه د خپل خالق د موجودیت له احساس پرته نه شي پاتې کېدای.

په حقیقت کې، موجوده دنیا چې موږ په کې ژوند کوو، هم د خدای جل جلاله د موجودیت تجربه ورکوي. خو خلک دې دنیا ته په هغه تعجب‌انګیز نظر نه ګوري. لکه څنګه چې د سپوږمۍ یو نوی مسافر سپوږمۍ ته ګوري، که موږ خپلې دنیا ته په همدې نظر وګورو، نو هر وخت به د خدای جل جلاله موجودیت تجربه کړو.

که موږ یو لوړ ماشین په لومړي ځل ووینو، نو سمدستي د هغه د ماهر انجنیر موجودیت احساس کوو. همداسې که موږ دنیا او د هغې شیانو ته په ژور نظر وګورو، نو هلته به د خدای جل جلاله موجودیت ومومو. خالق به موږ ته داسې ښکاره شي چې خالق او تخلیق به له یو بل څخه بېل نه شي کېدای.

په دې دنیا کې د انسان تر ټولو لویه لاسته راوړنه دا ده چې د خدای جل جلاله په لټون پسې روان وي او د هغه موجودیت محسوس کړي. که د انسان احساس ژوندي وي، نو د سپوږمۍ په ځلاکو وړانګو کې به د خدای جل جلاله د نور تجلي وویني. د شنو ونو په ښکلو منظرو کې به د خدای جل جلاله د قدرت نښې وویني، د هوا په تازه نسیم کې به د لمس روحاني تجربه وکړي، او کله چې خپل تندی پر ځمکه کېږدي، داسې به محسوس کړي لکه خپل وجود یې د رب په بې‌کیفه قدمونو کې ایښی وي.

الله تعالی هر ځای کې موجود دی، خو په دې شرط چې د لیدلو سترګې انسان ته ورکړل شوې وي.