قرآن: یو تلپاتې اعجاز
د قرآن، د خدای سپېڅلي کتاب له مخې، خدای یو دی. یوازې هغه د انسان او کایناتو خالق او رب دی: سربیره پردې، هغه د ټول کایناتو روزونکی دی. خدای یو ژوندی موجود دی. هغه ویني او اوري. په هر وخت او هر ځای کې، د انسان لپاره دا ممکنه ده چې له خدای سره په مستقیم ډول، له کوم منځګړي پرته اړیکه ونیسي. لوی خدای کولی شي په انسان کې د ټولو نیمګړتیاوو جبران وکړي. خدای به د مرګ څخه مخکې او وروسته دواړو دورو کې د انسان مرستې ته راشي. خدای د تسکین او سولې بې حده سرچینه ده. خدای په ټولو چارو کې د خپلو پیغمبرانو له لارې انسان ته لارښوونه کوي.
خدای، د انسان خالق او روزونکی په توګه، د هغه له جوړښت سره په بشپړه توګه بلد دی. هغه په ورته ډول د انساني هیلو څخه په بشپړه توګه خبر دی. له همدې امله یوازې خدای کولی شي د انسانانو ټولې اړتیاوې درک کړي او پوره کړي. یوازې داسې یو خدای لکه دا یو خدای کولی شي د انسان خدای وي. بل هیڅ 'فرض شوی' الهی موجود د انساني اړتیاوو پوره کولو وړتیا نلري.
میلیونونو او میلیونونو انسانانو دې حقیقت ته شهادت ورکړی چې یوازې هغه وخت چې دوی قرآن مطالعه کړ، دوی خدای ته هغه پیژندنه ترلاسه کړه، کوم چې د دوی طبیعت له پیل څخه په لټه کې و. دوی په آزاده توګه منلې ده چې د خدای نورو مفکورو د دوی د داخلي طبیعت غوښتنو ته ځواب ونه وایه. یوازې هغه وخت چې دوی په قرآن کې د خدای له مفکورې سره آشنا شول، د دوی زړونو په منلو سره چیغې وکړې. دا هغه خدای و چې دوی ته یې بشپړ رضایت ورکولی شو.
اوس هر څوک چې غواړي خپل ژوند په سمو لارو جوړ کړي، کولی شي د قرآن په مطالعه کولو سره خدای ومومي. له دې پرته، هیڅوک نشي کولی خپل راتلونکی جوړ کړي، نه په دې نړۍ کې او نه په راتلونکې ابدي نړۍ کې.
