د یو حدیث له مخې: "الله ته تر ټولو غوره ملګری هغه دی چې د خپل ملګري لپاره غوره وي او تر ټولو غوره ګاونډی هغه دی چې د خپل ګاونډي لپاره غوره وي." (سنن الترمذي، حدیث نمبر ۱۹۴۴)
قرآن کریم په لا زیاتو مشخصو لارښوونو سره مخکې ځي چې: "(ښه چلند وکړئ له)... هغه ګاونډي سره چې خپلوان وي، او هغه ګاونډي سره چې له تاسو سره اړیکه نه لري، او ستاسو ملګرو او لارویانو سره..." (۴:۳۶).
دا پدې مانا ده چې زموږ لپاره لازمه ده چې د هر ډول ګاونډیانو سره ښه چلند وکړو، که دوی د ګاونډ دایمي اوسیدونکي وي، یا یوازې د زده کړې، سوداګرۍ یا سفر او نورو موخو لپاره په لنډمهاله توګه هلته ژوند کوي. هرچیرې چې یو څوک نورو ته نږدې ژوند کوي، باید د انسان په توګه د دوی د حقونو په پام کې نیولو مکلفیت احساس کړي. هیڅوک باید د خپل ګاونډي لپاره د ستونزو لامل نه شي. په بله موقع، پیغمبر صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې پر الله ایمان لري، باید خپل ګاونډي ته تکلیف ونه رسوي" او "څوک چې پر الله ایمان لري، باید خپلو ګاونډیانو ته مناسب درناوی وکړي" (صحیح البخاري، حدیث نمبر ۶۰۱۸، ۶۰۱۹). نو له همدې امله، د یو فرد په توګه، یو مسلمان باید ښه ګاونډی وي، پداسې حال کې چې د ټولنې په لویه کچه، مسلمانان باید په ملي کچه هم ښه ګاونډیان ثابت شي.
پیغمبر صلی الله علیه وسلم، بیا په دوو جلا موقعو کې، د ښه ګاونډیتوب جوهر داسې تعریف کړ: "په خدای قسم، یو څوک مؤمن (یعنې مسلمان) نشي کیدای تر هغه وخته پورې چې هغه د خپلو ګاونډیانو او خپل ورور لپاره هغه څه خوښ نه کړي چې د ځان لپاره یې خوښوي." (صحیح مسلم، حدیث نمبر ۴۵)، "هغه څوک چې ګاونډی یې له شر څخه خوندي نه وي، جنت ته به نه ځي." (صحیح مسلم، حدیث نمبر ۴۶)
